Ein god, gamal slager...

For ei stund sidan gjekk Odelsgut til innkjøp av ein rasande flotte gassgrill. Grillen var så svær, at både svigerfar og svigermor måtte hjelpe til med å laste han av traktorhengaren, og vi måtte rett og slett sette han i fjøsen, då det ikkje var plass til utysket på verandaen. No har det rett nok ikkje vore noko til grillvêr i det siste, snarare tvert imot. Det har vore bikkjekaldt, og sjølv om Odelsgut trosser kulden og ligg berre i brellå, er eg sjølv godt innepakka i både ull og chenille. Mest som ei julegåve det ikkje er råd å opne, som Odelsgut seier.

Vel, vi fann likevel ut at grillen måtte testast. Lukka var at ein av gamlesaudene sang på siste verset, og vi kunne med godt samvit ofre han på grillens alter. Ein måtte sjølvsagt ha steike mykje mørningssalt, og skrotten måtte hengje nokre ekstra dagar, men til slutt var SolGod klar for grillen. Odelsgut hadde heldigvis kjøpt ekstra stor gasstank då det er mest økonomisk å tenkje kvanitet framfor kvalitet. Godt var det, for her måtte det fyrast for å få gjennomsteikt fanskapet. Klart, ein godt vaksen saud er ikkje akkurat lett, og det var noke so inn i håna tungt å få SolGod opp på den roterande jernstonga som Odelsgut, praktisk som han er, hadde plassert over grillen. Det draup og rann av krydder og kvitlauk, og det danna seg snart ein liten innsjø av cajunmarinade på fjøsgolvet. Sjå no til å få kobla til gassen, for helsike! ropte eg. Odelsgut jobba på det meste han kunne, men ville vel vere litt meir varsam enn den halvgalne kjerringa si som snart stod til knea i krydder og søl. Kan du ikkje AV OG TIL halde kjeft! Forstår du ikkje at det er eksplosivt dette her? Kjeften kan du sjølv late att, svara eg. Kven i helsike er det som skal servere SolGod? Kven er det som skal stå her i fan ta snart heile dagen?! Eg kjende eg vart forbanna! Men akkurat idet eg skulle til å smelle i han at han kunne dra seg ned frå høyloftet, slik at eg kunne klatre opp å koble til gassen sjølv, høyrde eg eit fortvila kvin etterfølgt av eit drønn frå det hinsidige. Trykkbølgja av eksplosjonen heiv meg lukt inn i oksefjøsen, og eg hadde så vidt tid til å tenkje: Å, fan!, før eg fekk SolGod rett i trynet med ræva fyrst. Eg vart så full av marinade at Odelsgut ikkje var heilt sikker på om det var kjerring eller saud han fann att innst inne i oksegarden.

2 kommentarer

vemo

30.11.2012 kl.14:56

Kjempe bra blogg!

Hadde blitt kjeeempeglad om du kommenterte tilbake :)

Gardakjerring

30.11.2012 kl.16:04

Tusen takk! Litt annleis...

Skriv en ny kommentar

Gardakjerring

Gardakjerring

39, Vanylven

Er ikkje fotballfrue, men eg trur han har spelt ein gong i tida. Eg veit han var rasande dyktig på ski, for han har mange medaljar. Elles er han ein talentfull odelsgut med sans for gardsdrift, og det er ikkje til å kome i frå at han har vore heldig med val av kjærast.

Kategorier

Arkiv

hits