I år, som i fjor...

Ut or senga eg hoppar,

glad og lukkeleg er eg.

Drøymde om sandstrand og solkrem,

lukta av salt sjø heng med meg.

 

Det er varmt og godt på rommet,

optimismen er stor.

Kanskje når eg ser ut glaset,

står hagen i full vårflor.

 

Skrekkslagen ser eg kvita,

og det er ikkje kvitveis eg snakkar om.

Nei, trur du ikkje det fan meg snør!

Mitt sommarglade hjarte blør!

 

Men lammerida er no over,

gaukmessrida likeså.

Erla sit i bjørka og sover,

så kvifor snør det då?

 

Høyrde eg ikkje nokon som sa,

når drivhuseffekta over jorda seg la,

då ville varmen oss ta?

 

Alle veit at forskarar må ein stole på.

Difor kan alle snart få sjå

Eit vinterbleikt andlet i lette klede

som tek piruett over vinterlede!

 

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

Gardakjerring

Gardakjerring

39, Vanylven

Er ikkje fotballfrue, men eg trur han har spelt ein gong i tida. Eg veit han var rasande dyktig på ski, for han har mange medaljar. Elles er han ein talentfull odelsgut med sans for gardsdrift, og det er ikkje til å kome i frå at han har vore heldig med val av kjærast.

Kategorier

Arkiv

hits